นกแว่นสีน้ำตาล หรือ นกแว่นใต้

อุปนิสัย หากินบนพื้นตามป่าต่ำและเชิงลาดเขา พบมีทั้งอยู่โดดเดี่ยว อยู่เป็นคู่ และอยู่เป็นกลุ่มเล็กๆ 4 - 5 ตัว นิสัยการกินอาหารคล้ายไก่ฟ้าขนิดอื่นๆ คือกินทั้งพืชและสัตว์ ในฤดูผสมพันธุ์ตัวผู้จะรำแพนปีกทั้งสองข้างและหางเป็นรูปพัดที่มีลายจุดเป็นรูปดวงตากลมสวยงาม ในกรงเลี้ยงนกแว่นจะวางใข่ได้เกือบตลอดปี จำนวนใข่ที่วางจะแตกต่างกันไปตั้งแต่ 4 - 8 ฟอง ไปถึง 10 ฟองต่อปี ระยะฟักใข่ 21 - 22 วัน

ที่อยู่อาศัย ปกติชอบอยู่ในป่าทึบเชิงเขา

เขตแพร่กระจาย พบอาศัยอยู่ในป่าดงดิบตอนใต้ของเทือกเขาตระนาวศรีลงไปตลอดภาคใต้ของประเทศไทย จนถึงมาเลเซียและสุมาตรา ในปี พ.ศ.2527 มีรายงานพบที่เขื่อนเชี่ยวหลาน จังหวัดสุราษฎร์ธานี

สถานภาพ นกแว่นจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองประเภทที่ 1

สาเหตุของการใกล้สูญพันธุ์ นกแว่นสีน้ำตาลดำรงชีวิตอยู่ได้เฉพาะในบริเวณป่าดงดิบในที่ราบต่ำเท่านั้น และมีความอ่อนไหวมากต่อการบุกรุกทำลายป่าอันเป็นที่อยู่อาศัยโดยฝีมือมนุษย์ ประกอบกับทั้งในอดีตนกแว่นสีน้ำตาลถูกล่าเพื่อนำไปเลี้ยงกันอย่างหนักเพราะเป็นนกที่มีความสวยงามมาก จึงคาดว่าในปัจจุบัน นกแว่นสีน้ำตาลได้สูญสิ้นไปจากแผ่นดินไทยแล้ว